Spotkanie z Jerzym Nasierowskim

Projekt „Różowe okulary PRL-u. Queer Cafe” dobiega końca. Przed nami ostatnie spotkanie, więc jeśli nie miałaś/nie miałeś jeszcze okazji wziąć z nami udziału w odkrywaniu „innego” PRL-u – masz świetną możliwość, by to nadrobić. 25 czerwca (poniedziałek), o godzinie 18:00, naszym gościem będzie aktor i pisarz, Jerzy Nasierowski. Rozmowę z nim w Galerii Bunkier Sztuki (pl. Szczepański 3A, Kraków) poprowadzi Krzysztof Tomasik, autor książki, która lada moment będzie miała swoją premierę – „Gejerel. Mniejszości seksualne w PRL-u” (Wydawnictwo Krytyki Politycznej). Przypominamy także o konkursie literackim Ciąg dalszy nastąpi, w którym Waszym zadaniem jest dokończenie opowiadania Jerzego Nasierowskiego „Pyszczek w pyszczek”.

zbrodnia iPo cyklu wykładów, podczas których wraz z ekspertami i ekspertkami szukaliśmy nieheteronormatywnych kodów w kulturze Polskiej Rzeczpospolitej Ludowej, pora na spotkanie ze świadkiem tamtych czasów. Znaczenie historii mówionej w badaniach nad okresem socjalizmu w Polsce podkreślane przez nas było wielokrotnie. Uczestniczki i uczestnicy obozu badawczego „PRL-owskie historie miłości między Innymi” realizowanego przy Instytucie Socjologii UJ za swój cel obrali oddanie głosu osobom homoseksualnym i biseksualnym, które w okresie PRL-u przeżywały swoją miłość.  Tymczasem historia Jerzego Nasierowskiego opisana w „Zbrodni i…”*, choć zbudowana wokół jego kryminalnych poczynań, które z dobrze zapowiadającego się aktora uczyniły jedną z bardziej kontrowersyjnych postaci lat 70-tych, jest historią miłosną. Nasierowski, zapytamy przez Piotra Mareckiego w wywiadzie dla magazynu Ha!art (nr 22, Kraków 2005) o to, co dzisiejszy czytelnik wyczyta z książki „Zbrodnia i…”, odpowiada:

Może wiedzę, jak dawać sobie radę w sytuacjach bez wyjścia? Na ogół nie mamy pojęcia jacy możemy być silni, wytrwali, przebiegli. Idzie zły czas, wszędzie. Zniecierpliwione narody chcą zbawców – dyktatorów… Więc szczególnie młodym czytelnikom warto liznąć poprzez „Zbrodnię” coś o „prawach” śledztwa, kryminału; coś o konfidentach. O adwokatach! Ale nigdy za mało wiedzieć o miłości. A tej w „Zbrodni” dużo. Czy miłość homo czy hetero, to przecież jeden diabeł. Cudowny! W mojej do hydraulika nie żal mi ani 10 lat ciupy ani utraconego majątku. Niczego. 

jerzy nasierowski

„Zbrodnia i…” opowiada o burzliwym dla autora okresie PRL-u. Nasierowski nosił wtedy wiele masek: aktora, homoseksualisty, skandalisty, celebryty. W polskiej literaturze nieznane oblicze PRL-u odsłoniło „Lubiewo” Michała Witkowskiego; jeszcze inne pokazał wydany po latach „Tajny dziennik” Mirona Białoszewskiego. Nasierowski proponuje własną, oryginalną narrację, nie poddając się łatwym klasyfikacjom i nie pozwalając przejść obojętnie obok swojej historii.

Na historię PRL-u spojrzymy przez różowe okulary jeszcze raz, w najbliższy poniedziałek. Zapraszamy do Bunkra Sztuki! 

Jerzy Nasierowski – ur. 1933 r., aktor i pisarz. Absolwent Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Warszawie. Występował w rolach filmowych, m.in. w filmie Zamach, Godzina pąsowej róży, Ranny w lesie. W 1973 r. został skazany na 33 lat więzienia za współudział w zabójstwie popełnionym przez jego młodego kochanka (opuścił więzienie po prawie 11 latach). Proces Nasierowskiego był jednym z najgłośniejszych w Polsce lat 70-tych. Podczas odbywania kary napisał powieść „Zbrodnia i…” (1988). Opublikował także słynną trylogię: „Nasierowski, ty pedale, ty Żydzie”, „Nasierowski, ty antychryście”, „Nasierowski, ty…”, próbę autobiografii „Nie moje życie” oraz wspomnienia więzienne „Romeo & Romeo”. Po 1990 r. występował w epizodycznych rolach, m.in. w filmach „Pora na czarownice”, „Moja Angelika” i „Chłopaki nie płaczą”. Jerzy Urban określił Nasierowskiego „pierwszym pedałem III Rzeczpospolitej”.

* Korporacja Ha!art wznawia Zbrodnię i… Jerzego Nasierowskiego w wersji elektronicznej (format PDF). Premiera 25 czerwca 2012.

1 komentarz

Filed under zapowiedzi spotkań

Spotkanie #7 – posłuchaj

Artur Zaborski, prelegent siódmego spotkania „Różowych okularów PRL-u”, dokonał przeglądu postaci homoseksualistów, którzy pojawiali się w polskim kinie przed rokiem 1989. Z owocami jego pracy można zapoznać się poniżej, przesłuchując zapis jego wykładu w krakowskim klubie F.A.I.T.

Dodaj komentarz

Filed under posłuchaj/zobacz

Różowe okulary po raz kolejny rozdane!

Nasz konkurs rozstrzygnięty! Prawidłowa odpowiedź na pytanie konkursowe „kto jest autorem dziennika, z którego pochodzi cytowany fragment?” brzmi: MIRON BIAŁOSZEWSKI. Różowe okulary i książki Krytyki Politycznej trafiają do: Martyny Równiak, Pawła Boczka, Liliany Religi, Martyny Kulaszewskiej, Michała Misiarczyka i Anny Wielechowskiej. Gratulujemy!

Ponieważ nasz projekt jeszcze się nie skończył, będzie jeszcze szansa na wygranie ciekawych książek i oczywiście – różowych okularów. Bądźcie czujni!

Dodaj komentarz

Filed under konkursy

Poszukiwana, poszukiwane – lesbijka, biseksualistka, transka, czyli kobieta nieheteronormatywna w socjalistycznej Polsce

Poszukiwana: kobieta nieheteronormatywna w PRL. Poszukiwane: ślady jej życia, źródła oficjalne i prywatne, relacje. Jak i czy w ogóle się identyfikowały, jak się poznawały i jak żyły nieheteronormatywne kobiety od końca II wojny światowej do 1989 roku? Co już wiemy i czemu tak mało, czego i jak możemy się dowiedzieć, a czego zapewne nigdy się nie dowiemy – i dlaczego? Tematami spotkania będą obecność nieheteronormatywnych kobiet w rzeczywistości polskiego socjalizmu i perspektywy badawcze tego tematu.

Po spotkaniu ze studentami i studentkami biorącymi udział w obozie badawczym „PRL-owskie historie miłości między Innymi” kontynuujemy tematykę badań nas osobami LGBT żyjącymi w okresie polskiego socjalizmu.  Agnieszka Weseli Furja opowie nam o swoim badaniach, a także o tym, przed jakimi trudnościami stoją badaczki i badacze chcący zająć się zagadnieniem życia osób nieheteronormatywnych w rzeczywistości PRL-u. Spotykamy się w klubie F.A.I.T. (ul. Pijarska 5, Kraków) 18 czerwca (poniedziałek) o godzinie 18:00. 
zofia sadowskaWeseli była w Krakowie w maju br., by podczas Festiwalu Queerowy Maj wygłosić wykład zatytułowany „Naukowa konstrukcja i reprezentacje lesbijek w Polsce od ok. 1870 do 1939 roku a indywidualne biografie nieheteronormatywnych kobiet”. Wtedy jedną z bohaterek her_storii była Zofia Sadowska – lekarka, działaczka społeczna i feministyczna, która jako lesbijka stała się bohaterką medialnego skandalu w latach 20. Zmarła w roku 1960.

Agnieszka Weseli / Furja – historyczka seksualności (prowadziła między innymi badania nt. przymusowej prostytucji i zjawiska homoseksualizmu w KL Auschwitz, a także nt. prostytucji, wychowania seksualnego, obecności lesbijek i osób transpłciowych/transgenderowych w społeczeństwie i kulturze Polski). Aktywistka feministyczna i queerowa; współtwórczyni warszawskiej centry UFA, w ramach Inicjatywy POMADA współorganizuje festiwal niezależnej kultury queerowej; działa w Porozumieniu Lesbijek (LBT) organizującym stołeczną Manifę Porozumienie Kobiet 8 Marca. Należy do kolektywu redakcyjnego sabatnika boginiczno-feministycznego „Trzy Kolory” i kolektywnej redakcji e-magazynu MoreLove.eu, poświęconego świadomym związkom, świadomej seksualności i wolności w relacjach. W tej chwili szczególną uwagę poświęca kilku własnym projektom: a, Hiacynta i Róża, Inne_Istorie oraz Sprawy Sadowskiej. Zawodowo: tłumaczka i redaktorka. | http://weseli.info

Dodaj komentarz

Filed under zapowiedzi spotkań

Gej jako dewiant w kinie PRL-u – relacja ze spotkania #7

widownia_zaborskiPodczas naszego pierwszego spotkania w klubie F.A.I.T. krytyk filmowy Artur Zaborski opowiedział o postaciach filmowych homoseksualistów w kinie PRL-u. Zaborski nie odniósł się jednak do twórczości Krzysztofa Zanussiego i Andrzeja Wajdy, które na naszym trzecim spotkaniu omówił Sebastian Jagielski, poszukując tym razem obecności homoseksualistów w filmach innych reżyserów tamtego okresu. Przede wszystkim Zaborski mówił o strategii widzenia/oglądania; z pewnością nie istnieje jedno odczytanie dzieła filmowego -€“ w zależności od tego, jaką optykę przyjmiemy, możemy dostrzec wątki homoseksualne w filmach tamtego okresu lub też zupełnie je zignorować. Jeśli jednak przyjmiemy punkt widzenia wrażliwy na odczytanie homoseksualnych kontekstów, okazuje się, że polskie kino odsłania przed nami ignorowane do tej pory oblicze.

Epizodyczna rola Wojciecha Pszoniaka w serialu „40-latek” Jerzego Gruzy

Zaborski usystematyzował reprezentacje homoseksualistów w polskim kinie proponując kilka kategorii. Jedną z nich tworzą filmowi homoseksualni arystokraci, zazwyczaj -€“ ale nie tylko – ukazywani w negatywnym kontekście. Ich homoseksualność zagrażała bowiem prawym obywatelom Polski Ludowej. Bliscy arystokracji są także mężczyźni reprezentujący przedwojenną klasę wyższą.

Ciekawy przykład filmowy znajdziemy w nieco zapomnianym filmie Jerzego Hoffmana pt. „Ojciec” (1967), gdzie w rolę spotkanego w parku podstarzałego „pedryla” uwodzącego młodego chłopaka wcielił się Józef Kondrat. Przedstawiciel arystokracji pojawia się w filmie „Zaklęte rewiry” Janusza Majewskiego (1975) -€“ to baron Humaniewski wykreowany przez Czesława Wołłejko. Baron jest samotny, ale też ciepły, czuły, skontrastowany z zabieganymi, cynicznymi pracownikami restauracji. Jego pomalowane oczy, ufryzowane włosy, język zdrobnień, którymi się posługuje, jednoznacznie wskazują na jego preferencje.

Zaskakująco niejednoznaczny wizerunek homoseksualisty niesie ze sobą także popkultura PRL-u; w jednym z odcinków serialu „07 zgłoś się” (odcinek pt. „24 godziny śledztwa”) pokazany jest starszy opiekun młodego chłopaka, którego postać bynajmniej nie budzi wśród bliskich mu osób odrazy czy odrzucenia. Co więcej, jej wizerunek budowany jest także poprzez przedmioty-symbole znajdujące się w jego otoczeniu. Z kolei jednym z najlepiej zapamiętanych filmów tamtego okresu, który jednoznacznie ukazuje homoseksualne fascynacje, jest „Zygfryd” (1986) Andrzeja Domalika opowiadający historię podstarzałego arystokraty zafascynowanego młodym cyrkowym akrobatą.

Homoseksualiści pojawiali się w kinie PRL-u także w postaciach dewiantów, dziwaków, odmieńców, których jedynym zadaniem było wprowadzenie wątku komediowego do filmu. W takiej roli pojawili się na drugim planie homoseksualni bohaterowie w filmach takich jak „Tysiąc talarów” (1959) Stanisława Wohla czy „Dzięcioł” (1971) Jerzego Gruzy. Jeszcze inną grupę stanowili artyści; warto tu wspomnieć o kinie moralnego niepokoju i filmie Agnieszki Holland „Aktorzy prowincjonalni” (1978), gdzie reżyserka bez szyderstwa ukazuje postać jednego z artystów, zakochanego w głównym bohaterze filmu.

wsrod_nocnej_ciszy

Homoseksualnemu odczytaniu z perspektywy czasu poddaje się także film Tadeusza Chmielewskiego „Wśród nocnej ciszy” (1978), adaptacja powieści czeskiego pisarza Ladislava Fuksa.

Wymienione tytuły to tylko niektóre spośród odnalezionych w kinie PRL-u. Jeśli założymy nasze tytułowe „różowe okulary”, okaże się, że sami możemy wciąż jeszcze dokonać zaskakujących odkryć w kinie tamtego okresu. Co prawda, czasami będą to odkrycia niemiłe, kiedy znienacka z ekranu zaatakuje nas homoseksualny dewiant, ale innym razem wrażliwy baron-arystokrata szepnie do nas z ekranu „Chodź ze mną”, i wciąż jeszcze nie wiadomo, dokąd może nas zaprowadzić…

*

ARTUR ZABORSKI, GAY MAN AS A DEVIANT IN LATE PRL

During our first meeting in a FAIT club film critic Artur Zaborski told us about homosexual film characters in movies of the People’s republic of Pland. Zaborski didn’t relate his lecture to creativity of Krzysztof Zanussi and Andrzej Wajda which both were discussed on a third meeting led by Sebastian Jagielski. This time we were looking for presence of homosexuals in movies by other directors of that period. Most importantly Zaborski was talking about a strategy of seeing/ observating; certainly there is not only one interpretation of  a film masterpiece. Depending on the point of view we take, we can see the homosexual threads in those movies. We can ignore them completely. But if we are brave enough to look at those films from perspective that is sensitive to homosexuality, suddenly films reveal hidden face.

Zaborski categorized polish homosexual protagonists into several groups. One of those is made up of homosexual aristocrats, who are often, but not always, presented in a negative context. That is because their homosexuality was a threat for decent nationals of Polish Republic of Poland. Not that different from aristocracy was pre-war upper class’ men. We can find an interesting example of that in somewhat forgotten film ‚Father’ (1967) by Jerzy Hoffman, in which the role of an elderly shirtlifter is played by Jozef Konrad. Another portrait of aristocrat is shown in Zaklete Rewiry by Janusz Majewski (1975)- leading role of baron Humaniewski impersonated by Czeslaw Wollejko- lonely but at the same time warm and sensitive men. Character so in a contrary with his cynical, scurry restaurant co-workers. His make up, styled hair, diminutive vocabulary leave no doubt about his sexual preferences.    

Surprisingly ambiguous portrayal of homosexuals is carried by pop culture of PRP; in one of the episodes of polish series ’07 Zglos sie’ we can see the picture of an old caretaker and his ward, whose identity does not repulse or is in any way of-putting to his family.  that identity is additionally built through objects-symbols placed in his surrounding. In turn, one of the best remembered picture of that period clearly showing homosexual fascinations is Andrzej Domalik’s Zygfryd which tells the story of an aging noble fascinated by young circus acrobat.

Homosexuals also appear in PRP cinema in parts of deviants, eccentrics, weirdoes whose goal is to introduce hilarious threads in movies. In such roles they appear in films like Tysiac Talarow by Stanislaw Wohl or Dziecio by Jerzy Gruza – mostly in the background. Yet another group constitutes artists; worth mentioning is Agnieszka Holland’s ‚Aktorzy prowincjonalni’ where without irony director tells the story of an artist in love with another character. Tadeusz Chmielewski’s film ‚Wsrod nocnej ciszy’ (book adaptation of Czech republic writer Ladislav Fuks by the same title) also can be read from homosexual perspective.

Listed titles are only few among many others you can find in PRP cinema. If we put on our eponymous pink glasses it turns out we can make astonishing discoveries in cinema of that period. Although sometimes it will be rather unpleasant suprise when homosexual deviant jumps on us from a screen but another time it might be gentle, sensitive baron-aristocrat who will tempt us whispering’ follow me’ – and you never know where that may lead to.  

Dodaj komentarz

Filed under posłuchaj/zobacz, relacje

Konkurs – zagadka!

Po raz kolejny mamy dla Was do wygrania różowe okulary, te same, które patronują naszemu blogowi i cyklowi wykładów „Różowe okulary PRL-u. Queer Café”.  Mamy też dla Was dwie książki wydawnictwa Krytyki Politycznej: „Nieobecni” Bartosza Żurawieckiego oraz „Lata walk ulicznych” Michała Zygmunta.

różowe okulary

Tym razem czekamy tylko do 13 czerwca. Prawidłowe odpowiedzi przesyłajcie na adres: fundacja.wolontariat@gmail.com 

Wśród prawidłowych odpowiedzi wylosujemy zwycięzców. Oto pytanie konkursowe: Kto jest autorem dziennika, z którego pochodzi cytowany poniższej fragment?

Pojechałem metrem, czyli subwayem, do kina mojego obrządku. Sporo stało i siedziało mężczyzn w różnym wieku, różnej urody, wszystkich ras. Niektórzy stali w loży obserwacyjnej pod ścianą. (…) W rzędach krzeseł przeważnie zaangażowani w namiętności, ale pojedyncze. Z ekranu dochodzą jakby lądowania rakiet, jękliwe dojazdy do orgazmu, tryskają spermy, i dalsza akcja, z innymi cielskami. (…) Wchodzę za ekran, do ciemnego nastrojowego pomieszczenia, a tam cienie chłopów. Mają się ku sobie, podchodzą. Jeden – widzę z daleka – wspaniały, prawie nagi – nie żałuje nikomu patrzenia na siebie. (…) Przedsionek nieba czy piekła. Słychać jęki rozkoszy zza ekranu i jednocześnie te na żywo”. 

2 Komentarze

Filed under konkursy

PRL-owskie historie miłości między Innymi. Badania przy Instytucie Socjologii UJ

Wykładem Gej jako dewiant w późnym PRL-u zakończyliśmy eksplorowanie reprezentacji homoerotycznych w sztuce filmowej okresu komunizmu w Polsce. Tym samym przechodzimy do kolejnego bloku „Różowych okularów PRL-u”, podczas którego ekspertki i eksperci opowiedzą nam o życiu osób homoseksualnych, biseksualnych i transpłciowych, które pamiętają minione czasy.

W najbliższy poniedziałek, 11 czerwca, spotykamy się o godzinie 18:00 w siedzibie Fundacji No Local (ul. Sławkowska 14, Kraków).   Studentki i studenci IS UJ zaprezentują wyniki badań prowadzonych w ramach obozu badawczego „PRL-owskie historie miłości między Innymi”. Badania obejmują zarówno analizę dyskursu prasy codziennej i tekstów naukowych odnoszących się do osób homoseksualnych, jak i wywiady biograficzne z osobami homo-, i biseksualnymi, które swoją młodość przeżywały w okresie PRL. Badania koordynują Justyna Struzik i Ewelina Ciaputa.

miłość w PRLJak możemy przeczytać na blogu projektu „PRL-owskie historie miłości między Innymi”, […] okres PRL-u stanowi wciąż białą plamę w historii miłości niehetereroseksualnej w Polsce, lukę, którą należy wypełnić. Współcześnie badane są kwestie wykluczeń i dyskryminacji zapominając, że niewiele ponad 20 lat wstecz, nie mówiło się publicznie o związkach między kobietami lub mężczyznami. A przecież także w tym okresie geje, lesbijki czy osoby biseksualne spotykały się, zakochiwały, żyły w długoletnich i przelotnych związkach, choć często „w ukryciu”.

Wielokrotnie wspominane przez dotychczasowych gości projektu „Różowych okularów PRL-u” pojęcie historii mówionej – metody gromadzenia i analizowania narracji świadków historii, opierających się na ich osobistych przeżyciach i opiniach – odegra tutaj rolę kluczową.
Blok poświęcony socjologiczno-historycznym badaniom osób LGBT to próba podsumowania tego, co na podstawie historii mówionej wiemy już o realiach życia mniejszości w okresie polskiego socjalizmu, a także zasygnalizowanie tego, czego jeszcze możemy dowiedzieć się podczas prowadzonych aktualnie badań.

O czym warto pamiętać już teraz, 18 czerwca naszym gościem będzie Agnieszka Weseli, która opowie o życiu nieheteronormatywnych kobiet w rzeczywistości PRL-u.

Dodaj komentarz

Filed under badania, zapowiedzi spotkań

Spotkanie #5 – zobacz

Dzięki uprzejmości Muzeum Sztuki Współczesnej MOCAK prezentujemy zapis wykładu Pawła Leszkowicza Nagi mężczyzna w kulturze PRL-u. Leszkowicz opowiedział  o swojej nowej książce, w której, między innymi, sztukę PRL-u poddaje queerowej lekturze odsłaniając homoerotyczne kody w pracach i działaniach takich artystów jak m.in. Krzysztof Niemczyk czy Zbysław Marek Maciejewski.

Dodaj komentarz

Filed under posłuchaj/zobacz

„Ciąg dalszy nastąpi” – dokończ opowiadanie Jerzego Nasierowskiego

Mamy przyjemność ogłosić konkurs zatytułowany Ciąg dalszy nastąpi, w którym Waszym zadaniem jest dokończenie fragmentu opowiadania „Pyszczek w pyszczek” – tekstu podarowanego „Różowym okularom PRL-u” przez Jerzego Nasierowskiego. Na ciąg dalszy czekamy do dnia zakończenia projektu, tj. 25 czerwca, podczas którego naszym gościem w Galerii Bunkier Sztuki w Krakowie będzie właśnie pisarz i aktor Jerzy Nasierowski. Rozmowę z nim poprowadzi Krzysztof Tomasik, autor książki „Gejerel. Mniejszości seksualne w PRL-u”. Opowiadania prosimy przesyłać na adres: fundacja.wolontariat@gmail.com

Najciekawsze teksty zostaną opublikowane na naszym blogu, a ich autorzy otrzymają zestawy książek wydawnictwa Krytyki Politycznej: ”Zakazane miłości. Seksualność i inne tabu” Marty Konarzewskiej i Piotra Pacewicza, ”Nieobecni” Bartosza Żurawieckiego oraz “Lata walk ulicznych” Michała Zygmunta.

Oto fragment opowiadania „Pyszczek w pyszczek”. Jak może potoczyć się ta historia?

/…/ Na całym (wszech)świecie, nocą, pewne ogrody czy parki mają (zawsze miały) swoje drugie życie z pedałami. Za młodu, grubo po zachodzie słońca, czasem się zakradałem w któreś tajemne haszcze. Och, mężczyznę nachodzą różne kaprysy. Ale czemu mało który pedał (lub półpedał) się przyzna, nawet przed zaprzyjaźnio­nym „zboczeńcem”, że kocha się gzić po omacku w ta­kich małpich gajach? Nawet ja często grzęznę w obłudzie. A ta parkowa żądza chyba mi dziś wróciła…
O zmroku, jak wegetariański wampir, lezę do ulubionego parku. To jest po prostu cudowne. Żadnych tam la­tarń i te przemykające cienie samotnych mężczyzn; zbli­żają się, odchodzą. Zwyrodniałe ćmy, bo lgnące do ciem­ności. Zieleń już się całkiem zagęściła, więc te 5-6 krążących postaci nie narusza spokoju nieruchomych pni drzew i krzaków.
Jakiś młody, elegancki mężczyzna tak się przemyka z teczką w ręku! Makler po dyżurze na sąsiedzkiej gieł­dzie?… Okazuje się z bliska przystojny, ślicznie pach­nący. Nie zraża go, że ja śmierdzę czosnkiem. Stoimy za poplątanym konarami drzewem przy ogrodzeniu, mając cały park na oku. Bo przecież tam przychodzą na swoje łowy i młode bandziory…
W takiej anonimowej półciemności, twierdzę, doznaje się nieosiągalnej inaczej więzi międzyludzkiej. To więź czystego piękna, prócz niejako rozwiązłej łapczywo­ści, do której, być może, zmusza miejsce i czas.
Trzymając się z ma­klerem za ręce, ciągle je kur­czowo ściskając, my, zrośnięte ramieniem i biodrem przecie najprawdziwsze samce, robimy to sobie wolnymi rękami, do lepszego skutku niż ten neokapitalizm.
Prócz tego, że makler miał teczkę (odstawił ją), był raczej inteligentny, choć nie wyrzekł ani słowa.
Ja szepnąłem na samym początku, że tam na skraju parku będzie bez­pieczniej. Bo on pierwszy zbliżył się do mnie w tej najciemniejszej kępie drzew. Ale kiedy już szliśmy pod ogrodzenie przez połać trawy oświetlonej wątłym księżycem, on, 22-3-latek, widział mnie, starego, dokładnie?

Czekamy na Wasze zgłoszenia! Jednocześnie podajemy informację, że niedostępna w sprzedaży, bestsellerowa powieść Jerzego Nasierowskiego „Zbrodnia i…” zostanie wznowiona przez Korporację Ha!art w wersji elektronicznej (format PDF). Premiera 25 czerwca 2012.

Dodaj komentarz

Filed under konkursy

Spotkanie #4 – posłuchaj

Zanim udamy się na spotkanie z Arturem Zaborskim, który opowie o Geju jako dewiancie w późnym PRL-u, prezentujemy zapis wykładu Moniki Talarczyk-Gubały, Kino kobiet w PRL-u jako kino mniejszości. Zachęcamy do odsłuchania:

Część 1:

Część 2:

Dodaj komentarz

Filed under posłuchaj/zobacz